Het liefst zouden we kinderen het verdriet om het verlies van een dierbare besparen.
Echter, aangezien de dood bij het leven hoort zullen kinderen zoveel mogelijk moeten leren hiermee om te gaan. Als er al sprake is van angst voor de dood bij kinderen dan is dit vaak ingegeven door de manier waarop wij als volwassenen met de dood omgaan en onze angsten op hen overbrengen. Kinderen staan meestal veel onbevangener tegenover de dood.
Ik vind het heel belangrijk kinderen te betrekken bij allerlei zaken rondom het overlijden. Door hen iets te laten doen voor de overledene voelen ze dat ze erbij horen en dat ze van belang zijn voor degene van wie ook zij afscheid moeten nemen. Kinderen zijn nog niet zo sterk gebonden aan hoe het 'hoort', en kunnen daardoor een bijzondere bijdrage leveren. Kinderen hebben recht op het ervaren en kunnen uiten van verdriet. Als kinderen dan goed begeleid worden, zijn ze heel goed in staat zelf aan te geven wat ze wel en niet aan kunnen.
Het verdriet om het sterven van een kind is met niets te vergelijken, het is allesoverheersend.
Bij het verlies van een kind verliest een ouder een deel van zichzelf.
Als ouder bent u op dat moment zeer kwetsbaar. Maar juist dan is het van groot belang om op uw eigen manier afscheid te nemen van uw kind. Er moet voldoende ruimte en tijd zijn voor het besef van het verlies.
Ondersteuning en begeleiding door goed te luisteren en kijken naar uw behoefte, is wat u van mij kunt verwachten.